The two of us
posted on 30 Jul 2008 16:21 by koboครั้งหนึ่ง เท้าคู่น้อยหยุดยืนพักตรงร่มไม้ใหญ่
ไม่นานนักเท้าคู่เดิมก็ได้ฝากรอยเอาไว้ในที่ที่ได้จากมา
เมื่อหันกลับไปมองรอยเท้า.....
คิดดีแล้วใช่ไหม?? หรือเราจะกลับไปยังจุดเดิม
เพื่อเริ่มต้นใหม่ ?
เพื่อหยุดและจบทุกสิ่ง?
เพื่อรอคอยใครสักคนมานำทาง?
.....ว่างเปล่า....ไม่สามารถให้คำตอบได้.....
แต่เท้าคู่นั้นยังเลือก.....เลือกที่จะเดินก้าวไปข้างหน้าต่อไป
หลายครั้งที่เท้าเปล่าเปลือยคู่นี้เหยียบย่ำไปบนผืนหญ้านุ่ม
แต่ก็ไม่น้อยครั้งที่เหยียบย่ำไปตามผืนดินแข็งขรุขระ
ขวากหนาม เศษใบไม้ ก้อนดิน เปรอะตามเท้าทั้งคู่
เมื่อเท้าคู่นี้เดินย่ำมาตามทาง ก็ได้พบกับเส้นทางอีกสองทาง
ทางที่ต้องเลือก
เลือกว่าจะไปทางไหน...ซ้าย หรือ ขวา ....
หรือว่าจะหยุดรอใครสักคนที่ผ่านมา เพื่อถามว่าควรจะไปทางใด
เวลาผ่านไปสองวัน เท้าคู่เดิมยังคงเลือกไม่ได้ว่าจะเดินไปทางใด
แล้วก็ไม่มีแม้แต่กระรอกสักตัวที่วิ่งผ่านมา
"เอาล่ะ" คงต้องเลือกแล้ว
มองเท้าเปล่าทั้งคู่ที่เต็มไปด้วยดินเกรอะกรัง และรอยขีดข่วนจนมีเลือดซึม
ต่อสู้มามากแล้วสินะ......สู้ต่อไปอีกนิด จะเป็นไรไป
ในที่สุด เท้าทั้งคู่หมุนรอบๆ เป็นวงกลมหลายรอบแล้วหยุด
ทางข้างหน้าคือสิ่งที่เลือกสินะ ถึงแม้จะเลือกโดยไม่ได้ตั้งใจ
ถึงตั้งใจ ชะตากรรม ข้างหน้าก็อาจจะไม่ต่างกัน
เท้าทั้งคู่จึงเริ่มออกก้าวไปเรื่อยๆ
......................................................
ถ้าเท้าเดินมาหยุดตรงโขดหินริมน้ำตก
สิ่งที่เท้าน้อยๆคู่นี้คิดจะทำคืออะไร?
เดินลงไปล้างเท้าให้สะอาด..............
แกว่งเท้าเล่นในน้ำใสๆสักนิดก่อนเดินทางต่อ..............
หยุดยืนแค่หินนั้นล่ะ เดี๋ยวต้องรีบไปต่อ................
.....แกว่งเท้าเล่นดีกว่า เดี๋ยวพอหายเมื่อยแล้วค่อยออกเดินต่อ
.........ทางเดินลงโขดหินนั้นลาดชัน อีกทั้งมอสและตะไคร่น้ำทำให้เท้าทั้งคู่
ไม่สามารถทรงตัวอยู่ได้...............กว่าจะได้ลงเล่นน้ำ.....ไม่ใช่เรื่องง่าย
เมื่อเท้าคู่น้อยได้ สัมผัสกับผิวน้ำ คราบสกปรกต่างๆได้ถูกน้ำซัดจางไป
ว่าแต่ เมื่อล้างคราบเหล่านั้นแล้ว พอขึ้นจากตรงนี้
ก็ต้องเหยียบสิ่งอื่นๆอีกอยู่ดี เปื้อนอีกอยู่ดีไม่ใช่หรือ??
เท้าคู่นั้นหยุด และนึกไปถึงรอยเปรอะที่ถูกล้างออกไป
หวนคิดถึงสิ่งเหล่านั้นเพียงแค่ไม่กี่นาทีที่มันจางไป
......ผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกันนะ.....
ไม่นานเท้าก็เดินต่อมาเรื่อยๆ จนเกิดบาดแผลมากมาย
"นี่เธอน่ะ...มาตรงนี้สิ" เสียงหนึ่งดังขึ้น
"เธอคือ......."
"ไม่ดูแลตัวเองเลยนะ มาสิ ฉันคิดว่าฉันเข้ากับเธอได้"
"แต่ฉันสกปรกนะ มีแต่บาดแผลและคราบดินเต็มเลย"
"ล้างออกได้นี่ สกปรกแค่ภายนอก ใส่มาเถอะ"
"ขอบคุณนะ....รองเท้า"
"ไม่ต้องกังวลไปหรอก ต่อไปนี้ฉันจะดูแลปกป้องเธอเอง"
เหยียบลงไปบนพื้นรองเท้า ...ที่คอยรองรับเราเสมอ
ชอบเพลงนี้จัง ช่วงนี้ฟังบ่อย ทั้งอินสตรู ทั้งเพลง วันนี้ตอนกินข้าวเสร็จร้านอาหารที่ผ่านมาก็ร้องเพลงนี้
edit @ 31 Jul 2008 00:50:39 by -Be!oved & Love!ess-